و شيخ الشريعه‌ى اصفهانى به استفاده نشست . وى همچنين از دروس طب ، هيئت و فلسفه‌ى برادرش ميرزا عبد الحسين فيلسوف الدوله‌ى زنوزى و شيخ محمد باقر اصطهباناتى كامياب شد . ميرزا رضى در سال 1347 ق نجف اشرف را به مقصد تبريز ترك گفت و در سال 1348 ق براى تدريس و تربيت طلاب ، راهى قم شد . وى همچنين از زمان تحصيل در تبريز و پس از آن به سرودن قطعات منظوم در سه زبان تركى ، فارسى و عربى و در فنون گوناگون فقه و اصول و ادبيات و كلام مىپرداخت . سال 1374 ق در تبريز بدرود حيات گفت و پيكرش پس از انتقال به قم در مسجد بالاسر حضرت معصومه ( عليها السلام ) نزديك قبر شاه عباس دوم و به دستور آيت اللّه بروجردى مدفون گشت . ميرزا على زنوزى دانشور بزرگ معاصر و شاگرد آيت اللّه حجت كوهكمرى ، فرزند برومند او بود و كتاب « مدخل علم التفسير » از آثار اوست . وى در 9 جمادى الثانى 1401 ق بدرود حيات گفت و در قبرستان مارالان تبريز به خاك سپرده شد . آثار مكتوب 1 ) فلاح الفاعل [ رساله‌ى عمليه ] ؛ 2 ) حاشية على نجاة العباد ؛ 3 ) تعليقة على العروة الوثقى ؛ 4 ) رسالة فى الكنى والألقاب ؛ 5 ) كتاب القضاء والشهادات ؛ 6 ) حاشية على الأشارات ؛ 7 ) فهرست ترتيب رجال الكشى والنجاشى والخلاصة ؛ 8 ) تقريرات اصول خراسانى ؛